Senofane

fr. 1 Diels-Kranz/West

νῦν γὰρ δὴ ζάπεδον καθαρὸν καὶ χεῖρες ἁπάντων
 καὶ κύλικες· πλεκτοὺς δ’ ἀμφιτιθεῖ στεφάνους,
ἄλλος δ’ εὐῶδες μύρον ἐν φιάληι παρατείνει·
 κρητὴρ δ’ ἕστηκεν μεστὸς ἐυφροσύνης·
ἄλλος δ’ οἶνος ἑτοῖμος, ὃς οὔποτέ φησι προδώσειν,                     5
 μείλιχος ἐν κεράμοις, ἄνθεος ὀζόμενος·
ἐν δὲ μέσοις ἁγνὴν ὀδμὴν λιβανωτὸς ἵησιν,
 ψυχρὸν δ’ ἐστὶν ὕδωρ καὶ γλυκὺ καὶ καθαρόν·
παρκέαται δ’ ἄρτοι ξανθοὶ γεραρή τε τράπεζα
 τυροῦ καὶ μέλιτος πίονος ἀχθομένη·                                           10
βωμὸς δ’ ἄνθεσιν ἂν τὸ μέσον πάντηι πεπύκασται,
 μολπὴ δ’ ἀμφὶς ἔχει δώματα καὶ θαλίη.
χρὴ δὲ πρῶτον μὲν θεὸν ὑμνεῖν εὔφρονας ἄνδρας
 εὐφήμοις μύθοις καὶ καθαροῖσι λόγοις,
σπείσαντάς τε καὶ εὐξαμένους τὰ δίκαια δύνασθαι                  15
 πρήσσειν· ταῦτα γὰρ ὦν ἐστι προχειρότερον,
οὐχ ὕβρεις· πίνειν δ’ ὁπόσον κεν ἔχων ἀφίκοιο
 οἴκαδ’ ἄνευ προπόλου μὴ πάνυ γηραλέος.
ἀνδρῶν δ’ αἰνεῖν τοῦτον ὃς ἐσθλὰ πιὼν ἀναφαίνει,
 ὡς ἦι μνημοσύνη καὶ τόνος ἀμφ’ ἀρετῆς,                                  20
οὔ τι μάχας διέπειν Τιτήνων οὐδὲ Γιγάντων
 οὐδὲ ‹ › Κενταύρων, πλάσμα‹τα› τῶν προτέρων,
ἢ στάσιας σφεδανάς· τοῖς οὐδὲν χρηστὸν ἔνεστιν·
 θεῶν προμηθείην αἰὲν ἔχειν ἀγαθήν.

9. παρκέαται = παρακεῖνται (forma epico-ionica).
16. πρήσσειν = πράσσω (forma epico-ionica).
18. μὴ πάνυ γηραλέος: = εἰ μὴ (ὢν) πάνυ γηραλέος, “se non sei molto in là negli anni”, “a meno che tu non sia molto in là con gli anni” (LSJ s.v. B 6).
21Τιτήνων = Τιτάνων (forma epico-ionica).
23. στάσιας = στάσεις (forma epico-ionica).

fr. 2 Diels-Kranz/West

ἀλλ’ εἰ μὲν ταχυτῆτι ποδῶν νίκην τις ἄροιτο
 ἢ πενταθλεύων, ἔνθα Διὸς τέμενος
πὰρ Πίσαο ῥοῆις ἐν Ὀλυμπίηι, εἴτε παλαίων
 ἢ καὶ πυκτοσύνην ἀλγινόεσσαν ἔχων
εἴτε τὸ δεινὸν ἄεθλον ὃ παγκράτιον καλέουσιν,                              5
 ἀστοῖσίν κ’ εἴη κυδρότερος προσορᾶν,
καί κε προεδρίην φανερὴν ἐν ἀγῶσιν ἄροιτο,
 καί κεν σῖτ’ εἴη δημοσίων κτεάνων
ἐκ πόλεως, καὶ δῶρον ὅ οἱ κειμήλιον εἴη –
 εἴτε καὶ ἵπποισιν· ταῦτά κε πάντα λάχοι,                                         10
οὐκ ἐὼν ἄξιος ὥσπερ ἐγώ· ῥώμης γὰρ ἀμείνων
 ἀνδρῶν ἠδ’ ἵππων ἡμετέρη σοφίη.
ἀλλ’ εἰκῆι μάλα τοῦτο νομίζεται, οὐδὲ δίκαιον
 προκρίνειν ῥώμην τῆς ἀγαθῆς σοφίης·
οὔτε γὰρ εἰ πύκτης ἀγαθὸς λαοῖσι μετείη                                        15
 οὔτ’ εἰ πενταθλεῖν οὔτε παλαισμοσύνην,
οὐδὲ μὲν εἰ ταχυτῆτι ποδῶν, τόπερ ἐστὶ πρότιμον,
 ῥώμης ὅσσ’ ἀνδρῶν ἔργ’ ἐν ἀγῶνι πέλει,
τούνεκεν ἂν δὴ μᾶλλον ἐν εὐνομίηι πόλις εἴη·
 σμικρὸν δ’ ἄν τι πόλει χάρμα γένοιτ’ ἐπὶ τῶι,                                 20
εἴ τις ἀεθλεύων νικῶι Πίσαο παρ’ ὄχθας·
 οὐ γὰρ πιαίνει ταῦτα μυχοὺς πόλεως.

3. Πίσαο: gen. m. sing.
18. πέλει: verbo poetico, sinonimo di εἰμί.